Hoe gaat het Stefanie Kinyanjui?

Het gaat goed, ik probeer te genieten van alles wat nieuw is. Veel voelt vertrouwd, dus om soms te beseffen dat ik ECHT getrouwd ben nu en wife of- ben of Mrs. in plaats van Ms. en nu niet meer Officer heet maar Kinyanjui...- zijn allemaal dingetjes waar ik aan wen. Maar op een leuke manier. Job haunting gaat helaas, voor mijn gevoel, een beetje langzaam. Maar tegelijkertijd, heb ik nu ook nog maar twee weken na de bruiloft gehad om te solliciteren e.d. Ik moet gewoon ook een beetje leren hoe het er hier allemaal aan toe gaat w.b. solliciteren. Je moet jezelf veel meer verkopen dan in NL en dat is nog wel interessant voor mij om te leren. Ik ben nl. liever helemaal eerlijk en eerder een beetje humble, dan een tikkel arroganter en assertief. Ik hoop vandaag een telefoontje te krijgen van Panera bread, een bakkerij/Koffiehuis. Ben en ik bidden voor een stabiel inkomen en een snelle afhandeling van zijn visum. Zodra hij z'n visum heeft, kan hij uitbetaald worden door Compassion en hebben we weer een klein potje geld. Daarnaast bidden we voor een autootje. Zonder een auto kom je hier echt niet ver. Helaas helemaal niet in Memphis. Het kent hier GEEN openbaar vervoer, at all! Ik heb ondertussen een paar leuke mensen leren kennen, maar eigenlijk nog (maar) 1 "vriendin" gemaakt waar ik ook echt 't gevoel van heb dat we best goede vrienden kunnen worden. Je hebt soms dat klik gevoel he? Dat heb ik met haar. Maar- ze komt uit Engeland. Dus is totaal niet typisch Amerikaans. Annalise heet ze en ze is inmiddels 7 jaar getrouwd met Mark, ook een Engelsman. Ze hebben twee dochters. Kleine mormels. :-) Ben en ik hebben inmiddels al een keer op de kids gepast en een aantal keren bij hen gegeten. Heel gezellig. :-)

Alles gaat dus eigenlijk prima. En datgene waar ik me zorgen over kan maken, probeer ik zo veel mogelijk bij God te brengen en over te geven. Een test in geloof soms, I tell ya.
Ben en ik bidden elke dag, meerdere malen, voor alles wat ons bezig houdt. Zijn visum papieren zijn inmiddels aangekomen bij zijn advocaat en morgen zal hij (Brian) er door heen gaan. Gebedspunt! Als alles goed is, worden ze naar de immigratiedienst gestuurd.
Het is een duur en lang-wachtend proces, maar ondertussen leren wij te vertrouwen...


Het wennen, cultureel gezien, gaat me tot nu toe goed af. Door enkele zomers in Amerika te zijn geweest heb ik geen echte cultuur-shock. Maar toch, het leven in een "southern state" is anders dan Oregon of zelfs Michigan. Hoe het precies anders is moet ik nog leren en zien. In ieder geval een voordeel is, is dat het hier relatief heel goedkoop wonen is. Hoor ik. :-)


Tot zo ver- om u nu te overspoelen. ;-)