Wat gaat de tijd toch snel. We wonen inmiddels alweer 2 maanden in Colorado Springs. Ik denk dat het na enkele foto's nodig tijd is een beetje een update te geven van hoe en wat we allemaal hebben gedaan deze afgelopen twee maanden.
We kwamen aan met ons UHaul-vrachtwagentje op 26 Januari, en verbleven de eerste 2 weken bij vrienden in Castle Rock, ongeveer 25 minuten ten Noorden van Colorado Springs. Lorie en Scott hebben een groot huis die ze eigenlijk zouden delen met een stel vrienden, maar dat ging op 't laatste moment niet door, dus ruimte genoeg om voor Ben en mij onze eerste twee weken daar te verblijven. Het was ontzettend gezellig. Lorie ken ik via Compassion. Zij werkt daar ook. Scott, haar man, werkt vanuit huis en heeft zijn eigenlijk design bedrijf. Hij ontwerpt websites, magazines, folders, video e.d. Ze hebben een super schattig hondje Nixon, wat ze echt zien als hun kleine babietje. Zo'n schattig fluffy beestje. :-)
Dag 1 in Colorado zijn Ben en ik al op wat huizen/apartementen jacht geweest en vonden die dag, met een goede deal, een 2-slaapkamer/2-badkamer apartment en daar zijn we ingetrokken op 11 februari. Langzaam maar zeker wordt het echt ons plekje. Veel van onze spulletjes hebben we gekregen in Memphis van al die lieve gastvrije mensen...dus het is een beetje een zooitje van vanalles en nogwat, maar met kleine dingetjes probeer ik het gezellig te maken. Ik heb ontdekt dat de Salvation Army (2e-hands winkel hier) vaak 50% korting heeft, dus NOG goedkoper is. Dus ik ga helemaal los natuurlijk. :-) Stofzuiger voor $15. DVD-spelertje voor $6...enzovoort.
Ik ben begonnen met werken bij Compassion op 6 februari, maar de eerste weken waren training. Nu, sinds zo'n twee weken zit ik fulltime aan de inkomende telefoon. Ik spreek met sponsors elke dag, en help hen met hun vragen. Het maken van betalingen, informatie geven, uitzoeken. Het is erg bijzonder wie je aan de telefoon krijgt soms. Gemiddeld zijn Amerikanen erg vriendelijk. Maar het is mijn taak om ook altijd behulpzaam en vriendelijk te zijn, ook al zijn het sponsor die alleen maar even een betaling willen doen. Om te proberen hen te bemoedigen en te bedanken voor wat ze doen voor het kindje dat ze sponsoren...is een kunst op zich. Aanvoelen van de sponsor's hun karakter of in wat voor 'sfeer' ze bellen.
Vorige week had ik een sponsor die ontdekte dat ik uit Nederland kwam, en met vroeg wanneer ik weer terug kan om familie te zien. Ik vertelde haar dat dit waarschijnlijk in September zou zijn, en ze wilde gelijk voor me bidden. Voor alle voorbereidingen...van alles. Maakt me klein, zoiets.
Maar het gaf mij ook de boost om voor andere sponsors te bidden. Eind vorige week had ik een vrouw die belde, half huilend met bibberende stem en ging blijkbaar door een hele verdrietige fase in haar leven. M'n hart brak echt toen ik haar zo verdrietig hoorde en vroeg of ik voor haar kon bidden. Dat heeft haar volgens mij heel goed gedaan. :-)
Ik heb het (dus) goed naar m'n zin bij Compassion. Ben en ik hebben akkoord gekregen om in September naar Kenia en Nederland te reizen en zijn de hele maand vrij. Ik kan niet WACHTEN! Mam en Reida zullen in Mei hier komen voor ongeveer anderhalve week....en daar zien ik en Ben ont-zet-tend naar uit!
Ben, heeft de afgelopen twee maanden een heel aantal evenementen gehad waar hij kon spreken voor Compassion. Van Texas naar Florida en Alabama...en straks naar Nasheville, Seattle, Denver, Minnesota etc....Ben zal praktisch de hele maand van April in de weekenden weg zijn voor Compassion. Dat geefts ons mooi de kans om wat extra de sparen en zo onze tickets gauw te betalen naar Nederland! :-)
Ik ben begonnen met hardlopen met Evy (Vlaamse mp3-tjes) dus dat ik wat ik doe aan sport. :-) Ben was laatst naar een Tukwando (ofzo) proefles geweest, maar dat is uiteindelijk veel te duur. :-)
Verder vullen Ben en ik nu onze vrije tijd met dingetjes regelen of nieuwe plekken ontdekken hier in Colorado.
Het is prachtig hier. Bergen, overal en elke dag om je heen. 300 dagen uit 't jaar scherpe zonneschijn, en de levenstijl is veel gezonder met meer "buiten" dan Memphis. Gezellige koffieplekjes, goede restaurants...dat is wat 't maakt voor mij...en ik denk dat Ben 't ook wel leuk vind. Haha! (Hij is meer van het "Doe me maar gewone koffie".)
Ik hou het hier maar even bij- ik wil 't ook niet een te lang boekwerk laten worden. :-)
Groetjes!
