Gisteren zijn Ben en ik en onze vriendin Cecilia (ook uit Kenia, die hier in Memphis studeert) op auto-jacht geweest. We hadden in eerste instantie een contact, via via, waarvan we een auto konden kopen. Maar hij begin op 't laatste moment wat vaag te doen en we zouden er ook zeker anderhalf uur voor moeten rijden (naar Arkansas state) om de auto op te halen. Dan nog maar de vraag of het betrouwbaar was.
Dus- we besloten de ghetto meer in te gaan, waar veel tweedehands auto-dealers hun business doen.
Ben is een Kikuyu, een stam in Kenia wat bekend staat om goed zaken kunnen doen.
We hebben eigenlijk tot een uur of twee rondgereden en verschillende dealerships afgeweest om auto's te bekijken.
Raar sfeertje en wereldje, je zou er depressief van worden joh. De verkopers hebben een bepaalde attitude en houding, en doen eigenlijk net alsof het ze wat kan schelen dat je een auto wil kopen, maar ondertussen houden ze auto-praatjes op. Wolken hun woorden op met technische taal en in dit geval een zwaar Memphis-accent...dus ik was al snel afgehaakt. :-)
Na de lunch reden we naar een dealer die Cecilia via via had aangeraden gekregen.
Goodfellows Cars.
De eigenaar zat buiten een sigaretje te roken.
We keken wat rond en Ben's oog viel op een Toyota. In Kenia rijden ze alleen maar in Toyota's en het is over het algemeen een goede betrouwbare auto.
Ben vroeg of de Toyota ook de koop was en de man, Wheeler is z'n naam, zei (weer in een zwaar memphiaans accent); Yeam man, I'll sell ya that car bro?..... bla bla bla bla. En-zo-voort!
Een ervaring apart. Wheeler blijkt een rasechte Memphiaan. Saxofoon spelend in clubs en al.
Hij noemt Ben "Bro", Cecilia "Sis" en mij "Ma'am" omdat ik blank ben. Zo gaat dat hier.
Toen we de deal bijna rond hadden dacht hij ons nog even 200 dollar extra te laten betalen door iets wat hij "Dock & Tax" noemde. NOOIT gehoord van "Dock". Wel wisten we dat we belasting over het bedrag moesten betalen..maar Dock?
Ben werd een beetje boos en ik vond 'm ERG aantrekkelijk hoe hij z'n mannetje stond en even duidelijk man tot man sprak met Meneer Wheeler. :-P Haha!
Uiteindelijk alles afgerond en daar gingen we dan, in ons nieuwe autootje.
Ik denk dat we haar Corrie moeten noemen. Corrie de Corola...
zondag 28 augustus 2011
Weer een paar fotootjes...
 |
| Een heel oude ijs-machine. Uit begin 1900. |
 |
| Farmers Market, de enige verse markt in Memphis. |
 |
| Ben proeft het versgemaakte ijsje. :-) |
 |
| Een wandelingetje met Ben en buurman Greg en z'n hond in Shelby Farms, en natuurgebied in het centrum van Memphis. |
 |
| Shelby Farms |
 |
| Buurman Greg, super aardige vent! :-) |
 |
| Boompies |
 |
| Wij |
 |
| M'n mislukte Banana cake. :-( |
 |
| Mijn gelukte Blueberry Muffins. Uit een pakje. :-) |
 |
| Bezweete man na hardlopen |
 |
| We hebben een rare (andere) buurman die elke zaterdagochtend Martial Art oefent buiten. Ben en Cecilia oefenen mee. |
 |
| Elke dag...als we weer thuiskomen. Ons appartementen complex van buitenaf genomen. |
 |
| Op auto-jacht. Ready to go go! |
 |
| Cecilia (uit Kenia) ging mee. |
 |
| Uiteindelijk, de auto gekocht van deze meneer, die ook zijn eigen auto wel wilde verkopen; een Toyota Corola uit 1997. Hier is hij bezig zijn eigen spullen e.d. uit te ruimen en de vloerkleedjes stof te zuigen. Hihi :-P |
 |
| Deze kreeg ik gratis bij de auto. Yeey! |
 |
| En toen was daar een joekel FedEx vliegtuig. |
 |
| Ben doet even alsof 'ie iets van auto's snapt. :-P |
 |
| Dat is 'm dan, Corrie de Corola! |
vrijdag 26 augustus 2011
Ik heb een baan!
Zojuist ben ik gebeld door, jawel: Ducks Unlimited!
Kwek kwek! :-)
Ik heb de baan aangeboden gekregen als "Regional Support Specialist".
Een administratieve functie waar ik voornamelijk telefoontjes en e-mails zal beantwoorden van leden van DU (Ducks Unlimited).
Ook het versturen van materialen en documenten is deel van de taak. En daar zullen vast nog veel meer taken bij komen. Het is een baan met mooie voordelen/uitkeringen. Een goede zorgverzekering en al dat soort dingen. Ik moet me daar nog meer op inlezen.
Maargoed, ik wilde dit sowieso delen, omdat in mijn vorige blog ik nog zat te wachten op HET telefoontje.
Praise the LORD!
Kwek kwek! :-)
Ik heb de baan aangeboden gekregen als "Regional Support Specialist".
Een administratieve functie waar ik voornamelijk telefoontjes en e-mails zal beantwoorden van leden van DU (Ducks Unlimited).
Ook het versturen van materialen en documenten is deel van de taak. En daar zullen vast nog veel meer taken bij komen. Het is een baan met mooie voordelen/uitkeringen. Een goede zorgverzekering en al dat soort dingen. Ik moet me daar nog meer op inlezen.
Maargoed, ik wilde dit sowieso delen, omdat in mijn vorige blog ik nog zat te wachten op HET telefoontje.
Praise the LORD!
En toen waren er al weer 2 maanden voorbij...
Lieve lezers!
Het is al weer een tijd geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik zal echt proberen de blog bij te houden, en niet zo'n typje te worden die zegt dat 'ie een blog bijhoudt- maar er verder niks mee doet.
Zoals je kan zien heb ik praktisch alle trouw-foto's online geplaatst. Het lijkt echt alweer zo lang geleden!
Ben en ik zijn volgende week vrijdag, 2 september, al weer twee maanden getrouwd! Klinkt natuurlijk helemaal niet lang, maar toch ergens voelt het al best een tijdje. ;-)
Voor onze 1-maand anniversary zijn we naar de film geweest. "Crazy Stupid Love", voor de geinteresseerden. Heerlijke film. :-)
Hier in ons knusse tapijt appartementje gaat alles goed. Ik geniet voor 98% nog steeds ontzettend om samen met Ben te zijn. We leren elkaar natuurlijk ook veel beter kennen en zijn nu veel samen. Voor wat er allemaal mis zou kunnen gaan van twee mensen die 24 uur per dag op elkaars lip leven (haha!), gaat eigenlijk heel veel goed. Ik merk ik de kleine dingen dat we elkaar juist heel goed aanvoelen en aanvullen. Maar de typische verschillen tussen man en vrouw zijn er zeker weten. Soms even verwarrend of irritant, maar na 'COMMUNICEREN'....en het beter leren kennen van elkaars verschillen, groeit daar eigenlijk vooral waardering uit. JUIST dat je verschillend bent (duh!) is bijzonder. Vooral om dus te zien dat die verschillen goed bij elkaar passen.
Het is gewoon heel gezellig om je maatje in de buurt te hebben. Een wandeling kan maken met je beste vriend als je zin hebt, of even naar het zwembad.
Ben is ook een natuurlijke kok. Net als pap. Hij brouwselt zo maar even wat in elkaar...met wat er in de koelkast te vinden is. Ik doe veel nog via recepten.
Een aantal weken geleden heb ik me gewaagd aan speculaasjes. De eerste lading mislukte omdat ik zuiveringszout (baking soda) gebruikte in plaats van bakpoeder.
Ze waren ook keihard. :-)
De tweede lading was iets beter, maar NOG harder dan de eerste lading.
Maar nu, heb ik het in de hand. Heel makkelijk recept en al doende leert men, niet?
Via mam had ik ook een "heel makkelijk" recept gekregen wat je kan gebruiken om indruk te maken. NET wat ik nodig heb ja. :-)
Cornmeal quiche.
Niet de quiche met een bladerdeeg bodem, maar een soort koekjes-kruimel. Ook niet helemaal gelukt...VEEL te zout! Maar dat is ook typisch zo'n experimenteer gerecht.
Amerikanen doen het meer met pakjes waar je alleen water en een ei in moet mixen.
Maar- er zitten een aantal heerlijke pakjes bij! Laatst van Bethany (een vriendin die net verhuisd is...) een pakje Blueberry muffins gekregen. En gisteren als ontbijt gemaakt. Hoe Amerikaans kan ik worden!
De banenjacht....
Ik wacht en zal vandaag ontvangen, een telefoontje van Ducks Unlimited.
Precies deze week (eind augustus) lijkt van alles een beetje tot leven te komen.
Vorige week vrijdag kreeg ik een mailtje van Volt Workforce Solutions. Een detacheringsbureau. Ze hadden mijn CV online gevonden, via een banen-zoek-website; Monsterjob.com.
Wat hen was opgevallen was dat ik Nederlands spreek. Ik had er ook genoteerd dat ik Duits kan spreken. uuuhhh.... :-)
Die vrijdag ook een gesprek gehad met Volt. Yvette is mijn contact daar.
Ze legde me uit dat er een baan bij FedEx voor me zou zijn. Een 'Account Payable' functie.
Ik zou invoices (rekeningen) die betaald moesten worden door FedEx moeten nagaan en betalen en evt. onderzoeken als er iets niet leek te kloppen.
FedEx heeft hier in Memphis hun hoofdkantoor. Het is een mega-joekel bedrijf dat pakketjes/post over heel de wereld verstuurd. Daarom zou het sowieso wel een baan zijn met doorgroei-mogelijkheden maar ook goede 'benefits'. Zorg-verzekering, pensioenregeling e.d.
Begin deze week contact gelegd, via Bethany, met een andere Stefanie, die ook naar onze kerk gaat. Zij is de manager van een Starbucks (Koffie-huis) dichtbij de kerk en ze heeft de manager van de Starbucks gebeld waar ik ook al had gesolliciteerd dichter bij ons appartement.
Ik kan maandag a.s. voor een interview komen. :P
Via netwerken kom je hier in Amerika ergens. Als ze je kennen of via iemand kennen...wordt je snel aangenomen.
Ondertussen loopt een sollicitatie bij een luxe (vis-) restaurant; Bonefish Grill.
Ik denk niet dat dat wat voor me is of iets wordt- en het duurt nogal lang voordat de manager met iets concreets komt, maar ze zoeken wel serieus naar werknemers, dus het zou kunnen.
Het is dus nu allemaal nog wat afwachtend, maar naar verwachting hoor ik vandaag van Ducks Unlimited of ik ben aangenomen.
Het is een administratieve functie en ik zal mijn eigen cubical hebben!
Ik was er dus van de week voor een interview en dat ging erg goed. Het gebouw is machtig groot en als een museum. HELE lange hallen en een park als omgeving. Het is een non-profit organisatie wat gebieden beschermt voor eenden/ganzen e.a. gevogelte. De leden van DU (Ducks Unlimited) zijn voornamelijk mensen die helemaal into jagen zijn. :-) Het is een baan met 'great benefits', dus daarom alleen al is het goed, voor nu.
Morgen gaan ik en Ben met een vriendin, Cecilia (ook uit Kenia, maar studerende hier in Memphis) naar de staat Arkansas. Hier om de hoek, uurtje rijden.
Heel hoogst waarschijnlijk kopen we dan ons eerste autootje!!
Can't wait!
Tot zover.
Ik zal jullie op de hoogte houden.
Much love!
Het is al weer een tijd geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik zal echt proberen de blog bij te houden, en niet zo'n typje te worden die zegt dat 'ie een blog bijhoudt- maar er verder niks mee doet.
Zoals je kan zien heb ik praktisch alle trouw-foto's online geplaatst. Het lijkt echt alweer zo lang geleden!
Ben en ik zijn volgende week vrijdag, 2 september, al weer twee maanden getrouwd! Klinkt natuurlijk helemaal niet lang, maar toch ergens voelt het al best een tijdje. ;-)
Voor onze 1-maand anniversary zijn we naar de film geweest. "Crazy Stupid Love", voor de geinteresseerden. Heerlijke film. :-)
Hier in ons knusse tapijt appartementje gaat alles goed. Ik geniet voor 98% nog steeds ontzettend om samen met Ben te zijn. We leren elkaar natuurlijk ook veel beter kennen en zijn nu veel samen. Voor wat er allemaal mis zou kunnen gaan van twee mensen die 24 uur per dag op elkaars lip leven (haha!), gaat eigenlijk heel veel goed. Ik merk ik de kleine dingen dat we elkaar juist heel goed aanvoelen en aanvullen. Maar de typische verschillen tussen man en vrouw zijn er zeker weten. Soms even verwarrend of irritant, maar na 'COMMUNICEREN'....en het beter leren kennen van elkaars verschillen, groeit daar eigenlijk vooral waardering uit. JUIST dat je verschillend bent (duh!) is bijzonder. Vooral om dus te zien dat die verschillen goed bij elkaar passen.
Het is gewoon heel gezellig om je maatje in de buurt te hebben. Een wandeling kan maken met je beste vriend als je zin hebt, of even naar het zwembad.
Ben is ook een natuurlijke kok. Net als pap. Hij brouwselt zo maar even wat in elkaar...met wat er in de koelkast te vinden is. Ik doe veel nog via recepten.
Een aantal weken geleden heb ik me gewaagd aan speculaasjes. De eerste lading mislukte omdat ik zuiveringszout (baking soda) gebruikte in plaats van bakpoeder.
Ze waren ook keihard. :-)
De tweede lading was iets beter, maar NOG harder dan de eerste lading.
Maar nu, heb ik het in de hand. Heel makkelijk recept en al doende leert men, niet?
Via mam had ik ook een "heel makkelijk" recept gekregen wat je kan gebruiken om indruk te maken. NET wat ik nodig heb ja. :-)
Cornmeal quiche.
Niet de quiche met een bladerdeeg bodem, maar een soort koekjes-kruimel. Ook niet helemaal gelukt...VEEL te zout! Maar dat is ook typisch zo'n experimenteer gerecht.
Amerikanen doen het meer met pakjes waar je alleen water en een ei in moet mixen.
Maar- er zitten een aantal heerlijke pakjes bij! Laatst van Bethany (een vriendin die net verhuisd is...) een pakje Blueberry muffins gekregen. En gisteren als ontbijt gemaakt. Hoe Amerikaans kan ik worden!
 |
| Ik, Bethany en Ben. |
De banenjacht....
Ik wacht en zal vandaag ontvangen, een telefoontje van Ducks Unlimited.
Precies deze week (eind augustus) lijkt van alles een beetje tot leven te komen.
Vorige week vrijdag kreeg ik een mailtje van Volt Workforce Solutions. Een detacheringsbureau. Ze hadden mijn CV online gevonden, via een banen-zoek-website; Monsterjob.com.
Wat hen was opgevallen was dat ik Nederlands spreek. Ik had er ook genoteerd dat ik Duits kan spreken. uuuhhh.... :-)
Die vrijdag ook een gesprek gehad met Volt. Yvette is mijn contact daar.
Ze legde me uit dat er een baan bij FedEx voor me zou zijn. Een 'Account Payable' functie.
Ik zou invoices (rekeningen) die betaald moesten worden door FedEx moeten nagaan en betalen en evt. onderzoeken als er iets niet leek te kloppen.
FedEx heeft hier in Memphis hun hoofdkantoor. Het is een mega-joekel bedrijf dat pakketjes/post over heel de wereld verstuurd. Daarom zou het sowieso wel een baan zijn met doorgroei-mogelijkheden maar ook goede 'benefits'. Zorg-verzekering, pensioenregeling e.d.
Begin deze week contact gelegd, via Bethany, met een andere Stefanie, die ook naar onze kerk gaat. Zij is de manager van een Starbucks (Koffie-huis) dichtbij de kerk en ze heeft de manager van de Starbucks gebeld waar ik ook al had gesolliciteerd dichter bij ons appartement.
Ik kan maandag a.s. voor een interview komen. :P
Via netwerken kom je hier in Amerika ergens. Als ze je kennen of via iemand kennen...wordt je snel aangenomen.
Ondertussen loopt een sollicitatie bij een luxe (vis-) restaurant; Bonefish Grill.
Ik denk niet dat dat wat voor me is of iets wordt- en het duurt nogal lang voordat de manager met iets concreets komt, maar ze zoeken wel serieus naar werknemers, dus het zou kunnen.
Het is dus nu allemaal nog wat afwachtend, maar naar verwachting hoor ik vandaag van Ducks Unlimited of ik ben aangenomen.
Het is een administratieve functie en ik zal mijn eigen cubical hebben!
Ik was er dus van de week voor een interview en dat ging erg goed. Het gebouw is machtig groot en als een museum. HELE lange hallen en een park als omgeving. Het is een non-profit organisatie wat gebieden beschermt voor eenden/ganzen e.a. gevogelte. De leden van DU (Ducks Unlimited) zijn voornamelijk mensen die helemaal into jagen zijn. :-) Het is een baan met 'great benefits', dus daarom alleen al is het goed, voor nu.
Morgen gaan ik en Ben met een vriendin, Cecilia (ook uit Kenia, maar studerende hier in Memphis) naar de staat Arkansas. Hier om de hoek, uurtje rijden.
Heel hoogst waarschijnlijk kopen we dan ons eerste autootje!!
Can't wait!
Tot zover.
Ik zal jullie op de hoogte houden.
Much love!
vrijdag 12 augustus 2011
Derde lading bruiloft foto's, 61-95
 |
| Cupcakes! |
 |
| In een deuk om onze lelijke champagne glazen. :-) Zo Amerikaans! Haha! |
 |
| Ja, dit ja.... Hahaha! |
 |
| Taart aansnijden. |
 |
| Elkaar voeren |
 |
| Nog maar een slok dan, Proost! |
 |
| Onze Afrikaanse slippers |
 |
| De twee engeltjes die HEEL veel mogelijk hebben gemaakt! |
 |
| De dans... |
 |
| M'n dans met pap; Van Morrison - Brown eyed girl. |
 |
| Dansen met de familie. |
 |
| Ingestudeerd dansje |
 |
| Dit is Terri, de vrouw van Troy; die ons getrouwd heeft |
 |
| Boeket gooien. |
 |
| Onder de zeepbelletjes, op weg naar 2 nachtjes Hilton hotel!!! |
 |
| Off we go: Just married. |
Abonneren op:
Reacties (Atom)